Een anecdote uit de oude doos moeten we zeker even in de tijd en sfeer situeren.
We gaan even terug naar de jaren 70 het Excelsior deel van onze toen nog niet gefuseerde Gym Haacht. Hier vervoegen we een zeer mooie en fijne jongens ploeg die recreatief Olympisch turnen beoefenen, de huidige Artistieke Gymnastiek Heren. Deze Jongens allemaal rond de 20 (als “rond” een marge van een vijftal jaar toelaat) zaten in een zeer explosieve leerfase en besloten, tussen pot en pint, voor wedstrijdturnen te gaan. Het wedstrijdturnen was absoluut niet georganiseerd als heden, het turnlandschap lag toen ook nog versnipperd onder vier turnbonden aangevuld met enkele zeer kleine bundelingen van kringen.
Elk organiseerde eigen competities maar zeer beperkt. Voor ons zou de eerste competitie een provinciaal kampioenschap zijn in Brabant. Om niet onvoorbereid te zijn namen we het heft in eigen hand en werden er eerst enkele clubwedstrijden en inter-clubwedstrijden georganiseerd . Het was tijdens zo'n inter-clubwedstrijd te Wijgmaal dat ondergetekende, tegenwoordig reeds door enkele “opa Freddy” genoemd, één van zijn eerste wedstrijdervaringen opdeed. Het tafereel zal veel van uw voorstellingsvermogen vragen maar dat is een goede oefening want het in gedachten kunnen voorstellen van een houding en het verloop van een beweging is een hulp bij het leren ervan. We zien dus een turner die nog maar enkele jaren turnt, en in de ckubkamp en inter-clubkamp op eigen bodem twee keer als derde eindigde achter de gebroeders Willems die wat meer turnervaring hadden.
Aan de ringen was de laatste tijd wel stevige vooruitgang geboekt en hier hadden we kans de titel te pakken en dat zou ons misschien in het eindresultaat een schavotje hoger kunnen opleveren, genoeg adrenaline dus. De oefening startte met een krachtige uitzwaai gevolgd door een achteropzet tot hoeksteun, een voorwaartse rol en zwaai tot inlok, twee maal, de tweede moest gevolgd worden door een kip tot steun met traag openen tot kruishang, maar oowéé tot aan de kip verliep alles normaal maar in plaats van tot een mooie gestrekte steun tussen de ringen eindigde deze beweging in een hang met de armen door de ringen! Alle twee! Zie je hem hangen ? De twee armen door de ringen tot onder de oksels mooi gestrekt totaal ontredderd , nog nooit voor gehad, ook niet op training, zelfs niet met één arm! Hoe kom je daar terug uit? Zonder hulp was de enige oplossing armen open doen en voorzichtig omhoog en zo de ringen tot in de handen langs de armen laten glijden. Zo geschiedde. Daar hing ik dan met een roze blos op de wangen maar ook op het ganse verloop van de armen en deze deed pijn ook! Maar met wedstrijdadrenalinne ga je door. Heffen tot omgekeerde hang, uitlok, uitlok, vooropzet, handstand, doorrollen, zwaai en stut tot gespreide hoeksteun,achter afzetten en hoge salto uit tot stand, aan de grond genageld. Achteraf hebben ze binnen onze beperkte kring en bij pot en pint voorgesteld om die beweging op te nemen in mijn oefening en “de Freddybeweging “ te noemen en te laten opnemen in de FIG-code ik heb vriendelijk bedankt en nooit meer voor gehad ook niet met één arm.
Sportieve groetjes
Freddy
